Wat wordt gecontroleerd bij een stellinginspectie?

Een stellinginspectie is meer dan een blik op de stelling. De inspecteur loopt langs de opstelling en beoordeelt onderdeel voor onderdeel, met bijzondere aandacht voor de plekken waar schade het meest voorkomt en het meest gevaarlijk is.

Wat de wet van een keuring vraagt

De wet somt geen onderdelen van een stelling op. Artikel 7.4a van het Arbobesluit bepaalt wel waar een keuring van een arbeidsmiddel over gaat: na installatie en na montage op een nieuwe plek wordt gekeurd op de juiste wijze van installatie en op goed en veilig functioneren. Arbeidsmiddelen die door invloeden kunnen verslechteren, worden daarnaast gekeurd zo vaak als nodig is om de goede staat te waarborgen, en opnieuw na uitzonderlijke gebeurtenissen zoals ongevallen of veranderingen aan het arbeidsmiddel. De keuring gebeurt door een deskundige en de schriftelijke bewijsstukken horen op de arbeidsplaats aanwezig te zijn.

Welke onderdelen de deskundige daarvoor concreet naloopt, volgt uit de norm NEN-EN 15635 en uit de gebruiks- en montage-instructies van de fabrikant. De norm is geen wet en de volledige tekst is betaald via NEN verkrijgbaar. De controlepunten hieronder beschrijven de gangbare praktijk bij een visuele inspectie, zonder de normtekst te citeren.

De belangrijkste controlepunten

• Staanders: deuken, vervorming, scheurvorming en corrosie, vooral in de onderste meter.
• Liggers: doorbuiging, beschadiging en correcte plaatsing in de haken.
• Borgpennen: aanwezig, zodat liggers niet kunnen loslaten.
• Schoren: diagonale en horizontale verbanden op beschadiging en volledigheid.
• Voetplaten en verankering: staat en aanwezigheid van vloerankers.
• Belastingborden: aanwezig, leesbaar en passend bij de huidige configuratie.
• Aanrijdbeveiliging: staanderbeschermers en hoekbeveiliging.
• Scheefstand en doorbuiging: uitlijning en belasting binnen aanvaardbare grenzen.

Ook het gebruik telt mee

Naast de constructie kijkt de inspecteur naar hoe de stelling wordt gebruikt: passen de pallets, staat de last stabiel, klopt de belasting met het belastingbord. Onjuist gebruik is een veelvoorkomende oorzaak van schade en wordt daarom meegenomen in de beoordeling.

Waarom juist deze onderdelen?

Documenten en belastinggegevens

Een inspecteur kan de belasting alleen beoordelen als bekend is waarvoor de stelling is ontworpen. Daarom wordt gekeken of de belastingborden overeenkomen met wat er feitelijk staat: liggerniveaus, vakhoogtes en het soort lading. Zijn liggers verhangen of is de stelling uitgebreid zonder dat het bord is aangepast, dan komt dat als bevinding in het rapport. Leg bij voorkeur ook de tekeningen, de belastinggegevens van de fabrikant en het vorige inspectierapport klaar, zodat de inspecteur eerdere bevindingen kan vergelijken met de huidige staat.

Accenten per stellingtype

De opbouw van de inspectie is bij elk stellingtype gelijk, maar de kwetsbare punten verschillen:

• Palletstellingen: staanders en schoren in de rijzone, liggerverbindingen en borging.
• Legbordstellingen: legborden, dragers en de stabiliteit van hoge, smalle opstellingen.
• Draagarmstellingen: armen, de verbinding van de arm met de kolom en de verankering van de voet.
• Inrijstellingen: geleidingsprofielen en staanders langs de inrijgang, waar de heftruck in de stelling rijdt.
• Doorrolstellingen: rollenbanen, remmen en eindaanslagen.

Wat een visuele inspectie niet is

Een periodieke stellinginspectie is een visuele beoordeling van de staat en het gebruik. Het is geen nieuwe constructieberekening en geen controle van het oorspronkelijke ontwerp. Wilt u een stelling anders indelen of zwaarder belasten dan het belastingbord aangeeft, dan zijn de gegevens van de fabrikant of een berekening nodig. Onderdelen die volledig achter lading schuilgaan, kunnen niet altijd worden beoordeeld. Bespreek daarom vooraf welke delen van het magazijn bereikbaar moeten zijn.

Van bevinding naar rapport

Elke bevinding krijgt een plek in het rapport: te repareren, afkeur en verplichte vervanging, of algemene veiligheid. Per bevinding staat de concrete vervolgstap. Acuut gevaar meldt de inspecteur meteen op locatie, niet pas in het rapport.